Column

Gevraagd: financiële creativiteit van de Lebbekenaar.(M/V)

Een column door Geert De Backer

De algemene VLD/Spirit beleidsnota 2001-2006
Onwaarheden en tegenstellingen
om U tegen te zeggen?
Deel 3 : Financiën.

Financiële autonomie betekent dat een gemeente, binnen het kader van de wet, zelf verantwoordelijk is voor het beheer van de door haar bevolking afgestane belastingen. In Lebbeke is dit momenteel 8% en ligt boven het algemeen gemiddelde van 7,2% voor de naburige gemeenten. Dit scheelt toch een grote slok op de borrel bij de inwoners van Lebbeke.

Volgens de beleidsnota moet een gemeente een financieel gezond beleid voeren. Opgelet beste Lebbekenaars, er staat vermeld: ‘een gemeente’. Men spreekt hier wel degelijk niet van Lebbeke. Nog een geluk, want een echt mooi voorbeeld zijn we niet geworden gedurende de laatste jaren!

Volgens deze beleidsnota is het vanzelfsprekend dat de realisatie van een nota afhankelijk is van de financiële situatie van de gemeente. Neen, mijne heren beleidsvoerders! Jullie doen net het omgekeerde. Jullie zorgen voor een financiële situatie met het belastinggeld van de Lebbekenaar om deze nota (lees: cultuurerf) tot stand te kunnen brengen. Jullie maken een put bij de Lebbekenaar om jullie berg op te hopen en dan pronken met een paar bakstenen! En dan ook nog durven zeggen dat de meerkost van deze nota (lees: cultuurerf) ‘slechts’ op 12% komt. Volgens de heer Tirez - en hij kan het weten - bedraagt de meerkost liefst 20%!

In de beleidsnota wordt reeds ter kennis gegeven dat er een ‘vrij algemene stijging dreigt’ van ‘de fiscale druk'. M.a.w.: dat we voor de heren beleidsvoerders meer geld op tafel moet leggen voor het vierkant draaiend podium. Maar dan mooier ingepakt!

Belangrijke feiten, en nu even serieus, moeten wel vermeld worden: er is de politiehervorming met een meerkost tussen 8 en 12 miljoen, de federale belastinghervorming, de verloning van de politieke mandatarissen is toegenomen, OCMW-toelage is gestegen,….
Deze problemen kan een gemeente op twee manieren aanpakken: ofwel verhoogt men de belastingen (wat de Lebbekenaar gevoeld heeft), ofwel zal men snoeien in ongehoorde uitgaven zoals daar zijn de recepties en feestjes a rato van 30.000 tot 45.000 euro.

Hiermee willen we enkel duidelijk maken dat de Lebbeekse meerderheid de gemakkelijkste manier heeft gekozen, niet enkel en alleen om deze problemen aan te pakken maar ook om hun cultuurerf te financieren.

We lezen ook dat de verloning van de mandataris is toegenomen. Wel, beste meerderheid, wegens gebrek aan een alternatief, 5 jaar geleden, hebben de inwoners van Lebbeke hun zuurverdiende centjes aan jullie mogen schenken.
En dan stellen jullie dat wegens de bijkomende uitgaven en mindere ontvangsten, een zekere vorm van ‘financiële creativiteit’ aan de dag moet gelegd worden. Bedoelen jullie hiermee de extra belastingen voor bedrijven op hun terrassen, stoelen en tafels?

De enige ‘financiële creativiteit’ die hier aan de dag had moeten gelegd worden was om even de hand in eigen ‘zakken’ te steken en alle uitgaven te herbekijken. Daar waar het nodig was wat bij te schaven en vooral op sociaal vlak kon wat meer inspanning geleverd worden.

Maar… daar is het allemaal wat te laat voor. Reeds vijf jaren zijn verprutst. Vijf jaren van wanbeleid, geldverkwisting,…

De nieuwe beleidsploeg van toen, en waar nu een ukketut van overblijft, wou realistisch begroten in tijd en ruimte (lees: cultuurerf) met het oog op het behoud van het evenwicht in de begroting (zonder de meerkost van 12 tot 20% welteverstaan) en zou hiervoor een becijferd en verantwoord financieel meerjarenplan opstellen. Had men het dan over extra belastingen of over leningen?

En als laatste wordt vermeld: de lijst met facultatieve uitgaven moet grondig worden herbekeken. Wees maar zeker! Deze is grondig bekeken: een meeruitgave van 15.000 euro...

Volgende keer bespreken we in deze rubriek deel 4 van het Lebbeekse beleidsplan: Ruimtelijke ordening, milieu en cultuur.


Categorie: