Column

Veel cultuur, weinig sociaal te Lebbeke!

Een column door Geert De Backer

De algemene VLD/Spirit beleidsnota 2001-2006
Onwaarheden en tegenstellingen
om U tegen te zeggen?

DEEL 4
Ruimtelijke ordening, milieu en cultuur.


Een ernstig probleem te Lebbeke is inderdaad, zoals vermeld in de nota, de leegstand en verkrotting van woningen en kleine bedrijven. Dit door de toenemende gemeentekernontwaarding.

Op pagina 10 vermeldt het huidig beleid dat ze aan deze situatie willen werken zodanig dat het centrum geen dode kern zou worden. Nu vijf jaren later is er, volgens velen hun bescheiden mening, nog niet heel veel veranderd in het centrum qua leegstand en verkrotting. Hier en daar vindt men nog verschillende gebouwen ‘in verregaande staat van verkrotting’ en winkels die niet verhuurd geraken. Het is maar hoe men het bekijkt.

Binnen het budgettaire kader, m.a.w. als er geld is, zal men prioriteit geven aan het onderhoud van straten, pleinen en buurten. Wat straten betreft, O.K. meestal zijn deze proper, maar wat hun belofte betreft voor de pleinen en buurten… Neem nu bijvoorbeeld de wijk Zavel. De losliggende tegels hier zijn levensgevaarlijk. Het speelpleintje (lees: onkruidweide ) van de sociale woonwijk Meysveld ligt er allesbehalve ‘wandelbaarachtig’ bij. Bij elke regendruppel staat alles onder water, zelfs tot in de huizen van de mensen. En dit reeds gedurende het ontstaan van deze wijk. Een oplossing laat nog steeds op zich wachten! Ook op vele andere plaatsen te Lebbeke is er nog steeds wateroverlast.

Vele bemerkingen in de beleidsnota komen soms zeer vaag over. Enkele voorbeelden hiervan zijn o.a.: overgaan tot het opstellen van de noodzakelijke uitvoeringsplannen, Hierbij zal gezocht worden (…) naar oplossingen (…), Ook wordt onderzocht wat de noden zijn(…),
Het gemeentelijk structuurplan schenkt aandacht(…), Inzake sociale woningbouw geven we absolute voorkeur aan kleinschalige projecten. In vele ogen van vele Lebbekenaren is er één grootschalig prestigeproject ontstaan en de andere kleinschalige projecten zijn waarschijnlijk zo klein dat….

Tevens op pag. 10: Specifieke aandachtspunten zijn: (…)

Willen we maar meegeven… er wordt in deze nota veel lucht geschept en loze woorden op de Lebbekenaar losgelaten. Veel concrete feiten, realisaties,… werden bij de opstelling van de nota (in punt 3) niet vernoemd. Onderzoeken, aandacht schenken, voorkeur geven,… zijn werkwoorden die niet veel aarde aan de dijk brengen. Werkwoorden zoals: laten uitvoeren, herinrichten, zich inzetten, naar de mensen toe stappen, beloftes maken,… zijn werkwoorden die weinig of niet aan bod komen.


Eén van de belangrijkste burgerlijke bekommernissen is de leefomgeving waarin men vertoefd. Met omgeving wordt niet alleen bedoeld: naast een prestigeproject wonen van 3.750.000,00 euro (+ 12-20%), in een slechte onderhouden woning wonen of naast een kerkhof gehuisvest zijn zonder nostalgische hemelpoort, maar ook de nabijheid van de natuur, het sociale gebeuren (zoals leuke recepties bijwonen met hoge presentatiekosten), enz.

Om tot een kwaliteitsvol leefmilieu te komen houden de beleidsvoerders vast aan een driesporenbeleid:
Ten eerste: fouten en ontsporingen rechtzetten. Ten tweede: elke nieuwe vorm van mogelijke vervuiling direct aanpakken en als laatste: preventief naar de volgende generaties: belangrijke keuzes maken.

Uit deze drie ‘sporen’ kan men bijna afleiden dat men steeds achter de feiten wilt aanhollen. Fouten en ontsporingen moet men in de eerste plaats voorkomen door preventief op te treden. ‘Beter voorkomen dan genezen’ zullen we maar zeggen? ‘Elke nieuwe vorm van vervuiling moet men direct aanpakken. Natuurlijk moet men dit direct aanpakken! Logisch toch? Of niet?
En wat het preventief optreden naar de volgende generaties betreft zal men enkele keuzes moeten maken. Neen, mijne heren beleidsvoerders. Keuzes maken wil zeggen dat sommige aandachtspunten niet zullen behandeld worden en andere teveel. Voor het behoud van een leefbaar milieu moet elk aandachtspunt preventief aangepakt worden. Willens nillens!

Tevens moet, volgens de nota, de burger voldoende ‘gemobiliseerd’ worden. M.a.w. Elke Lebbekenaar geeft een deel van zijn loon af aan de gemeente om zijn leefomgeving te verbeteren maar moet dan toch nog met onpopulaire acties het beste van zichzelf geven. Dit kan men toch verstaan onder ‘gemobiliseerd worden’?

Een bewijs hiervan kan geleverd worden. Enkele maanden geleden (23/7 17.52u) werd er een klacht via email verzonden naar de milieudienst te Lebbeke over het weelderige onkruid in de wijk Meysveld en omgeving.
Volgende werd verstuurd:

Betreft: Verloedering sociale woonwijk Meysveld
Geachte Heer, Mevrouw,

Sinds het ontstaan van deze woonwijk (1994) ben ik hier reeds woonachtig. Van bijna alle wijkbewoners van het Meysveld bekom ik negatieve reacties
over het onderhoud van de pleinen en graskanten. Het onkruid in de straten, de paden op het speelplein, vuilafval, de paadjes tussen de huizen, niets wordt
door jullie diensten onderhouden.
Hebt U hiervoor enige verklaring ?
Het kan toch niet zijn dat wij jaarlijks een pak gemeentebelasting moeten betalen om in deze slecht onderhouden buurt te wonen !!

En kom aub. niet af met : DDS is de verantwoordelijke. Want DDS komt dan af met : De gemeente Lebbeke is de verantwoordelijke. Dit verhaal ken ik sedert jaren en ben het beu gehoord.
Graag had ik van jullie dienst een afdoend antwoord bekomen.
Met (vriendelijke) groeten,
De Backer Geert

Op 30/8 omstreeks 07.14u werd het volgende mailtje van Dhr. K. bekomen:

Geachte heer De Backer,

Wij hebben uw mail betreffende 'verloedering sociale woonwijk Meysveld'
met de nodige aandacht onderzocht.

Samen met de schepen van leefmilieu hebben wij de situatie ter plaatse
bekeken. Aan onze groendienst werd opdracht gegeven om, samen met een
ploeg jobstudenten, de perken en pleintjes in het Meysveld en Zavel aan
te pakken. Tevens zullen wij proberen om een duurzaam systeem in te
bouwen voor het onderhoud van het Meysveld en een systeem met
medeverantwoordelijkheid op getouw trachten te zetten. Wij denken hier
vooral aan een systeem van 'buurtwerkersprojecten' en een
verantwoordelijk nabuurschap.

met vriendelijke groet
K.K.
milieudienst lebbeke

Het mailtje naar de groendienst heeft, na tien jaar, toch nog iets opgeleverd. Zijnde: 1 extra maand een paar ‘groentjes’ meer om het onkruid uit te trekken en de ‘inkom’ aan de Opwijksestraat werd heraangelegd met gele kiezels. Maar daar is het bij gebleven. Wederom staat daar het onkruid. Zelfs tussen de kiezels verschijnt weer vrolijk het groene kruid.
Tevens vermeld dhr. K. dat wij, (mits betaling van onze belastingen (8%)) toch nog zelf het groene kruid mogen opkuisen. Straf! Heel straf!

Cultuur, cultuurerf, cultuurgeld, cultuurbelastingen,.. Al cultuur wat de klok slaat te Lebbeke. In de beleidsnota van onze heren beleidsvoerders wordt vermeld dat er een inhaalbeweging nodig is op cultureel vlak. Er is een absoluut gebrek aan culturele infrastructuur.
Maar er is geen absoluut gebrek aan degelijke sociale woningen, degelijk sociaal contact, degelijke begeleiding van sociale minderbegoeden,…

Wat het prestigeproject betreft zullen we hier niet verder meer op ingaan. We kunnen enkel hopen dat de vele verenigingen hier onderdak mogen vinden en dat dit project onderhouden zal worden zoals een goede vader dit moet doen! De toekomst zal het uitwijzen.

Op naar deel 5 : Jeugd, Personeel, Informatica, Welzijn en Samenleving.



Categorie: