Column

CGKR op de korrel genomen.

Een column door Geert De Backer

Het Centrum voor Gelijke Kansen en Racismebestrijding (CGKR) is ontstaan op 15 februari 1993 in navolging van het Koninklijk Commissariaat voor het Migrantenbeleid dat het daglicht zag op 7 maart 1989.

Sinds eind 2003 is het CGKR met zijn 95 medewerkers gehuisvest in de Koningsstraat 138 in Brussel. De geldelijke middelen bekomt het CGKR van de Nationale Loterij. Jaarlijks loopt dit op tot een slordige € 4.350.000,00 euro. Samen met nog een aantal andere opbrengsten heeft het CGKR € 6.203.000,00 euro ter beschikking om zijn werking vlot te laten verlopen. (jaarplan 2005)
Het Centrum heeft het statuut van een overheidsdienst. De te vervullen opdrachten voert het Centrum volledig onafhankelijk uit maar is institutioneel verbonden aan de Eerste Minister Guy Verhofstadt (VLD). Inhoudelijk valt het Centrum onder de bevoegdheid van de federale Minister van Maatschappelijke Integratie en Gelijke Kansen, Christian Dupont (PS)

De Raad van Bestuur van het CGKR is pluralistisch samengesteld uit 21 effectieve leden en 21 plaatsvervangers. Namen als Afaf Hemamou, Saïd El Khadraoui, Ali Caglar, Bilal Yoncalik,Anne-Emmanuelle Bourgaux, Fatima Shaban, Carine Doutrelepont, Bernard Blero, Bianca Luzi, Francine Altruye, Sami Souguir, Claude Debrulle, Radouane Bouhlal,… klinken Frans en vreemd in de oren. Andere namen als Jos, Jef, An, Leen, Jan, Piet, Maria, Wim, Lieve en andere échte Vlaamse voornamen vinden we geheel of bijna niet terug in deze lijst. Maar goed…

Het CGKR besteedt sinds zijn oprichting in ’93 bijzondere aandacht aan de rechten (en in veel mindere mate aan de plichten) van vreemdelingen tijdens hun (on)volledig migratietraject, ongeacht hun administratieve situatie. Het Observatorium voor Migraties werd in de lente van 2003 opgericht met de bedoeling om deze ‘bezorgdheid’ om te zetten in een permanente werking
(Pag. 56 van de Oriëntatienota).

Het CGKR werkt heel nauw samen met andere verenigingen. Verenigingen zoals De Koning Boudewijnstichting, de Holebifederatie, verenigingen voor de integratie van migranten, OCMW’s, universitaire onderzoekscentra, RTBF, Comité P, en nog een pak andere ‘bevoorrechte’ partners. Het hoeft dan ook niet gezegd dat de koning der Belgen kind aan huis is bij het CGKR. Zo bezocht hij op 5 oktober 2005 het CGKR en nam hij deel aan een werkvergadering ( werken?). Koning Albert wou met dit bezoek het belang van de strijd tegen discriminatie onderstrepen. Tevens wou hij de rol van het CGKR nog eens goed in de verf zetten. We citeren het CGKR:

“ Het Centrum heeft een regelmatige en hechte samenwerking met de Koning Boudewijnstichting. Concreet wordt er met de Stichting samengewerkt rond onderwerpen die te maken hebben met migratie, integratie of aanverwante thema’s. Al geruime tijd nemen medewerkers van het Centrum deel aan jury’s (u leest het goed) om projecten te selecteren of aan onderzoeken uitgevoerd door de Koning Boudewijnstichting”.
En:
“ Daarnaast is de directie van het Centrum lid van twee werkgroepen die gecoördineerd worden door de Koning Boudewijnstichting: de eerste over de Islam en de tweede over het onveiligheidsgevoel. Sinds meer dan een jaar vergaderen de Koning Boudewijnstichting en het Centrum op regelmatige basis over hun respectievelijke oriëntaties en acties. Op die manier vermijdt men dubbel werk en kan men in heel wat gevallen samen optreden.”

Eén van de vele taken van het CGKR is de vorming van mensen en verenigingen. Het werk dat het Centrum doet bestaat uit verschillende componenten. Zo geeft het bijvoorbeeld opleidingen aan politieke leiders en burgers via studiedagen en acties op het terrein. Ook overheidsdiensten krijgen meer specifieke vormingen te verwerken. In het kader van de samenwerking met bvb. de Koning Boudewijnstichting worden onderzoeken voor de uitwisseling van informatie en praktijkervaring georganiseerd.Het CGKR biedt vormingen aan magistraten (99 deelnemers in 2005), politieagenten, privé- of overheidsombudsmannen, ondernemingen,… rond thema’s als discriminatie en diversiteit. In 2005 werd er ook vorming gegeven aan de Nederlandstalige en Franstalige Justitiehuizen. Het Centrum zette de vorming verder van gerechtelijke stagiairs in samenwerking met de Hoge Raad voor de Justitie (HRJ) en de FOD Justitie.
Volgend citaat is interessant om te weten:“De sensibilisering over onderwerpen die soms brandend actueel zijn, gebeurt eveneens via publieke standpunten en via pers en media.”

Allerlei andere activiteiten worden georganiseerd met o.a. een gemeenteraad helpen nadenken over het al dan niet dragen van de hoofddoek in de gemeentediensten, …Voorts adviseert het verschillende overheden. Dit om de wetgeving te verbeteren en het uitwerken van actieplannen. Verder stelt het CGKR allerlei suggesties voor in verband met communicatie over immigratie. Het werkt daarvoor samen met de Algemene Vereniging van Beroepsjournalisten aan een inventaris van veel voorkomende termen in de media (zoals, allochtonen, multicultureel,…) De dienst Communicatie wilt een belangrijke bijdrage leveren tot het verbeteren van de communicatie over allochtonen. (‘jongeren’)
De opdracht van het CGKR is simpel, althans volgens de wet:

Het Centrum heeft als opdracht het bevorderen van de gelijkheid van kansen en het bestrijden van elke vorm van onderscheid, uitsluiting, beperking of voorkeur op grond van: een zogenaamd ras, de huidskleur, afkomst, nationale of etnische afstamming, seksuele geaardheid, burgerlijke stand, geboorte, fortuin, leeftijd, het geloof of levensbeschouwing, huidige of toekomstige gezondheidstoestand, handicap of fysieke eigenschap.

Het Centrum heeft eveneens tot opdracht te waken over het respect van de grondrechten van de vreemdelingen en de overheid te informeren over de aard en de grootte van de migratiestromen. Het heeft ook tot taak het overleg en de dialoog te ontwikkelen tussen alle overheidsactoren en de private actoren die betrokken zijn bij het opvang- en integratiebeleid van de immigranten. Bovendien heeft het Centrum de opdracht de bestrijding van de mensenhandel (en de mensensmokkel) te stimuleren.


Op de webstek van het Centrum vinden we allerlei interessante links naar andere verenigingen, v.z.w.’s, vakbonden en meldpunten. Eén van deze links is de webstek van KIFKIF. Kifkif is dé multiculturele stek van Vlaanderen en vult deze met de meest uiteenlopende hete thema’s die de etnisch-culturele gemeenschappen aanbelangen. In de Raad van Bestuur vinden we tal van vreemde namen terug: Najat Amerouss, Omar Ba, Najib Chakouh, Saïd El Majdoub, Hatim El Sghiar, en nog andere. Dany Neudt (afgevaardigd bestuurder) en Vera Turpyn (secretaris) zijn opvallende namen in deze rij.

“Kifkif wil meebouwen aan een interculturele samenleving die de actieve participatie van àlle burgers (dus ook de 1 miljoen kiezers van Vlaams Belang) in onze democratische rechtstaat bevordert. Via onafhankelijke, interactieve en sensibiliserende initiatieven wil Kif Kif een diversiteit aan stemmen en verhalen een forum bieden.”

KifKif en Bouwdewijnstichting

Voor 2003 kreeg KIFKIF een geldelijke steun van de Koning Boudewijnstichting. De voorzitter, Fraihi Tarik, is medewerker van het wetenschappelijk bureau van de SP.a.. Bestuursleden Bekkour Mourad en El Majdoub Said kregen respectievelijk € 1.500,00 (2004) en € 500,00 (2005) als steungeld van de Koning Boudewijnstichting. Wat met andere jaren? Zemni Sami is lid van het beschermcomité van Blokwatch ( anti-Vlaams Belang…) en directeur van het Centrum voor Islam in Europa. (gegevens OVV : Overlegcentrum van Vlaamse Verenigingen)

EEN TUSSENTIJDSE VASTSTELLING: Vlaams Belang – KifKif – Koning Boudewijnstichting – CGKR – Koning Boudewijnstichting - …

CGKR en antisemitisme.

Het CGKR heeft een waakzaamheidscel opgericht en constateert hierdoor een stijging van het aantal antisemitische misdaden, vooral in Antwerpen. Het parket voert op dit gebied een nultolerantie uit. Dankzij dit beleid hoopt het CGKR een krachtig signaal te geven opdat deze ‘incidenten’ de nodige aandacht krijgen. Vervolgens schrijft het CGKR dat er duidelijke spanningen zijn tussen joodse en maghrebijnse jongeren in Antwerpen die vaak leiden tot zware racistische daden, gepleegd door minderjarigen. Het CGKR is voorstander om specifieke lessen uit te werken, samen met het OSBJ (Ondersteuningsstructuur Bijzondere Jeugdzorg) en de vzw Suggnomè. In 2005 werden 58 meldingen van antisemitisme opgenomen door het CGKR. Het Centrum blijft over de te nemen maatregelen nogal vaag, zijnde :

“ Een strenge opvolging van de dossiers en het in kaart brengen van het soort feiten dat werd gepleegd, maakten het mogelijk om de verschillende partners te mobiliseren. De slachtoffers kregen eveneens een beter inzicht in de diensten en de rol die het Centrum kan spelen”.


Het CGKR twijfelt omzeggens niet aan zijn ‘goede bedoelingen’. Het is natuurlijk altijd ‘goed bedoeld’ als men mensen wil helpen met integreren. Het is natuurlijk altijd ‘goed bedoeld’ als men mensen wil wijzen op hun rechten. Een paar, nietszeggende, verwijzingen heb ik teruggevonden over de plichten van vreemdelingen. Verder niets. Het is immers altijd ‘goed bedoeld als men iemand, zonder boe of bah, een klacht aan zijn/haar laars kan lappen omdat hij/zij zijn/haar jas niet goed aankrijgt. Het Centrum voor Gelijke Kansen en Racismebestrijding legt klacht neer tegen Maria De Berlangeer (Vlaams Belang) omdat zij een ‘Hitlergroet’ uitbracht. Complete nonsens natuurlijk. Het Centrum van Gelijke Kansen en Racismebestrijding ‘overweegt’ een klacht neer te leggen tegen de Beringse Turken (Nieuwsblad 07/12) die enkele joodse schoolkinderen hebben aangevallen. Begrijpen wie kan, zeker omdat het (hierboven) zelf aangeeft om een nultolerantie te voeren én zeker omdat het CGKR zélf aangeeft dat er spanningen zijn tussen beide bevolkingsgroepen. Ook nog volgens Het Nieuwsblad van 07/12 hebben deze ‘Beringse Turken’ in de voorbije zomer een jeugdverblijfscentrum aangevallen.

Besluit:
Als het het CGKR goed uitkomt, is het er als de kippen bij om een klacht neer te leggen tegen, het liefst, iemand van Vlaams Belang. Mensen uit ‘eigen rangen’ ontziet men dan weer een klacht. Het is door met twee maten te meten dat men in deze materie het populairst wilt zijn/worden. Het kan dan ook weer verontrustend worden genoemd dat dit Centrum opleiding kan geven aan magistraten, politie en zovele andere instanties. Het kan verontrustend worden genoemd dat dit Centrum een adviesbeleid kan voeren naar de overheidsdiensten toe. Het valt op dat op de webstek van het Centrum geen enkele keer ‘Vlaams Belang/Blok’ wordt vernoemd. Het valt dan wél weer op dat, wanneer men de zoekfunctie van de webstek invult met ‘Vlaams Blok’, er 111 zoekresultaten tevoorschijn komen. Misschien niet allemaal van hun webstek, maar het valt toch op!

Tevens is er de klacht tegen het Vlaams Belang door Kif Kif, M.R.A.X., SP.a, Spirit en Groen!, PS, MR, CdH en Ecolo. Andere partijen als VLD, CD&V en N-VA weigerden om het initiatief te ondersteunen. Opvallend was dan wél weer dat het CGKR van mening was dat de uitspraken van Filip Dewinter op juridisch niveau geen enkel bezwaar leverden (webstek Kifkif). Het gebrek aan weerbaarheid binnen het politieke en maatschappelijke middenveld in Vlaanderen deed KifKif en kompanen ertoe besluiten om een klacht neer te leggen.
In de Belgische wetgeving werd voorzien dat een politieke partij haar openbare financiering kan verliezen. Een bijkomend artikel voorziet dat een partij haar toelage voor drie maanden tot één jaar kan verliezen.

Welke verenigingen, partijen, e.a. komen in deze uiteenzetting verschillende keren naar voor:
Het CGKR, de Koning Boudewijnstichting en KifKif. Deze verenigingen hebben om één of andere reden een verbintenis met elkaar. Er is slechts één rode draad in dit verhaal: Vlaams Belang. Een draad die men nooit kan breken. Dat is zeker!



Categorie: