Column

Ontwikkelingssamenwerking: het standpunt van Vlaams Belang

Een column door Geert De Backer

Sinds de eeuwwisseling is er een contestatie van de economische wereldorde van ongebreidelde vrijhandel aan de gang: het zogenaamde anti- of andersglobalisme. Onze politieke partij heeft het geluk actief te zijn in een continent waar het goed is om leven. De welvaart in Europa was nog nooit zo hoog. De ongelijke economische slagkracht en welvaart van de OESO-staten en de ontwikkelingslanden is niet enkel het probleem van deze laatste. De uitwassen van de vrijmaking van de wereldmarkt voor alle mogelijke producten en diensten treffen ook Europa. De illegale, economische immigratie is ongetwijfeld het beste voorbeeld.

Het Vlaams Belang is van oordeel dat ontwikkelingssamenwerking met noodlijdende volkeren noodzakelijk is. Blijvende steun mag nochtans afhankelijk zijn van ontvoogding en van de uitbouw van een nationaal bewustzijn en een eigen ondernemerschap in ontwikkelingslanden. Immers, duurzame ontwikkeling en vrijhandel zijn niet met elkaar te verzoenen in een wereld- en mensopvatting die nauwelijks plaats laat voor nationale identiteit. Wij kanten ons tegen elke vorm van wereldregering. De natiestaat blijft volgens het Vlaams Belang de ideale gangmaker van het subtiele evenwicht dat moet bestaan tussen vooruitgang en traditie, tussen vrijhandel en solidariteit.

Vanzelfsprekend zijn er tijdens het koloniale tijdperk fouten gemaakt en misdaden begaan. Maar Vlaanderen en Europa zijn niét verantwoordelijk voor alle ellende in de wereld. De zelfverloochening van Europeanen - alsof zij geheel en al verantwoordelijk zijn voor de chaos en de armoede in de ontwikkelingslanden - helpt niemand een stap vooruit. De besteding van gelden voor ontwikkelingssamenwerking in Vlaanderen om de Vlamingen te indoctrineren en een schuldgevoel aan te praten moet stoppen. In het licht van de talrijke schandalen uit het recente verleden eist het Vlaams Belang een verscherpte controle op de uitgaven van allerlei NGO’s in het kader van de ontwikkelingssamenwerking.

Zoals de naam het zegt, kan het uiteraard niet de bedoeling zijn van ontwikkelingssamenwerking om de betrokken landen voor altijd afhankelijk te maken van steun uit het Westen. Alleen projecten die ervoor zorgen dat ontwikkelingslanden na verloop van tijd op eigen benen kunnen staan, verdienen steun. Bovendien pleiten wij ervoor de ontwikkelingssamenwerking te heroriënteren door meer nadruk te leggen op de thuislanden van de hier verblijvende niet-Europese vreemdelingen. Een deel van de fondsen voor ontwikkelingssamenwerking kan de sociaal-economische ontwikkeling in deze landen stimuleren. Dit kan ongetwijfeld de begeleide terugkeer van een aantal in Vlaanderen verblijvende vreemdelingen in de hand werken.

Armoede in Vlaanderen

Armoede bestaat ook onder de Vlamingen
Voor een welvarend land telt Vlaanderen nog steeds teveel armen. De kloof tussen arm en rijk groeit nog steeds. In 2003 is het aantal mensen dat van een leefloon moet rondkomen met 15% toegenomen. In ons land leefden in 2004 naar schatting 400.000 mensen onder de armoedegrens van 11.000 euro per jaar. Ze moesten rondkomen met minder dan 60% van het gemiddelde inkomen. In Vlaanderen ging het om 13% van de bevolking...


Onze grootste kritiek op gemeentelijke ontwikkelingssamenwerking is evenwel dat we menen dat dit geen gemeentelijke materie is. Een hogere overheid zou veel beter geplaatst zijn om in samenwerking met de gemeentes aan structurele ontwikkelingshulp te doen.



Categorie: