Column

De eerste grote stappen van Vlaams Belang in Lebbeke

Een column door Geert De Backer

Ik herinner me de dag van de gemeenteraadsverkiezingen van 8 oktober 2006 nog heel goed. Als afgevaardigde voor Vlaams Belang Lebbeke controleerde ik mee alle stappen die moesten worden genomen op de dag van de verkiezingen.

De voorzitters van elk kiesbureau in Lebbeke vielen na de stembusgang gestaag binnen met alle ondertekende papieren, diskettes, enz. De voorzitter, notaris Eeman, nam alle documenten in ontvangst, ondertekende en controleerde of alles in orde was. De voorzitters van de kiesbureaus hadden hun werk goed gedaan. Het moet gezegd: deze controle achteraf was zeer omslachtig. Je moet dan nog geluk hebben dat alle computermateriaal goed werkt! Wat het geval was voor Lebbeke.

Op dat moment had ik geen enkele benul van wat er ons die dag, laat staan de dagen erna, zou te wachten staan. Geen enkele aanwezige mocht volgens de regels contact hebben met de ‘buitenwereld’. Wij zouden als eersten de uitslag kennen van de stembusgang die dag. Dat was echter buiten de waard gerekend. Chaos alom! Plots verscheen op het internet de uitslag voor Lebbeke. Men kon, eveneens mezelf er bij gerekend, niet geloven dat gans Vlaanderen de uitslag als eerste kwam te weten, vooraleer wij deze hadden bekomen. Maar goed, gedane zaken namen geen keer.

Sommige aanwezigen moesten zich tweemaal in hun ogen wrijven vooraleer zij de drie zetels ( lederen dan nog) van Vlaams Belang Lebbeke in het vizier kregen. Er was zelfs iemand die tot tweemaal toe op het scherm van de pc tikte! Ik kon het ook maar nauwelijks geloven. Binnen onze afdeling hadden we wel wat gespeculeerd. Wij hoopten op één zetel, twee zetels zou sterk overdreven zijn, maar ho maar! Drie zetels! Daar stond het: zwart op wit, Vlaams Belang Lebbeke had drie raadszetels bemachtigd. Eén van de opmerkingen op dat moment is me bij gebleven: “ ’t is nie waar zekers, Vlaams Belang drie zetels. ’t Is toch nie waar zekers. Amai, Lebbeke.” Precies alsof de wereld verging in het duister.

Toen de eerste emoties wat waren getemperd, bleek dat één partij geen reden had tot juichen. Inderdaad: Groen! Geen enkele verkozen raadslid in Lebbeke. Spijtig hé!? Daar zaten we dan, met z’n allen rond de tafel. Ik zat tussen een afgevaardigde van PLUS en de afgevaardigde van Groen!. Ik kon het wel uitschreeuwen van blijdschap. Feit is dat ieder van onze afdeling, samen met onze sympathisanten, hiervoor hard hadden gewerkt. Ik merkte dan ook aan tafel op dat “elke partij tevreden mag zijn.” Met een knipoog naar Groen! natuurlijk. Zij lachte groen. Maar goed… wij lachten écht!

Wat betekende dit nu? Drie groentjes: Ilse Craessaerts, Gunther Buggenhout en ikzelf zetten onze eerste stappen in de politiek. Gelukkig was er de studiedienst van Vlaams Belang die ons haarfijn alle stappen, die moesten worden ondernomen, heeft uitgelegd. We dreven mee met de vloed, en we zagen wel waar we uitkwamen. Als je dan er even over nadenkt: hoe moeten drie ‘snotapen’ de belangen van hun sympathisanten gaan verdedigen en de standpunten van Vlaams Belang naar voor brengen in een gemeenteraad, een gemeenteraad dat was bezeten van oude rotten in het vak? Zou dit vechten zijn tegen de bierkaai? Wees maar gerust dat er gehaaide tegenstanders ons zaten op te wachten en we er waarschijnlijk flink van langs zouden krijgen. Alleen… onze politieke tegenstanders hadden nog nooit te maken gekregen met Vlaams Belangers, met ‘mestkevers’ zoals De Gucht ooit had vernoemd. En vandaag ook met ‘crapuul van de ergste soort’, aldus Saeys.
Onze fractie heeft zich dan verdiept in allerlei cursussen en boeken, in congressen georganiseerd door Vlaams Belang en VVSG, en heeft informatie ingewonnen bij andere afdelingen uit Vlaanderen. Ikzelf heb ondertussen een paar keer het Nieuwe Gemeentedecreet uitgelezen (wat trouwens huislectuur is geworden ten huize De Backer) en het huishoudelijk reglement wordt af en toe herhaald. Een eerste motto wat mij betreft: ‘kennis maakt macht’. Voor mij is dit essentieel binnen de politieke wereld. Kennis over uw eigen partij, over de andere partijen, en natuurlijk over uw plaatselijke tegenstander. Een ander motto: ‘onderschat nooit uw vijand’. Ik zeg nu niet dat burgemeester Saeys mijn vijand is (hij is nu ook wel niet mijn vriend), maar onderschatten zal ik hem nooit. Met hem weet je maar nooit!

Vanaf de eerste gemeenteraadsvergadering lieten we van ons horen. We voegden een paar agendapunten toe, we gaven enkele standpunten van Vlaams Belang te kennen én, maar vooral, boekten we een eerste feit(je). We kunnen de dossiers van de agendapunten óók inzien tijdens de kantooruren. U zal nu wel allicht denken ( en zeker onze tegenstanders ) dat dit akkefiet(je) een niemendalletje was, maar niets is echter minder waar. Voor onze fractie was dit een eerste aftasten. Blijkbaar werd er wél geluisterd naar onze fractie. We zijn wel duidelijk en niet naïef: de meerderheidspartijen zijn er enkel en alleen op uit om ons, mijn fractieleden en ikzelf als fractievoorzitter, de levieten te lezen, ons te ‘pakken’ waar ze kunnen, en ons te betrappen op fouten allerhande. Voorzitter Saeys laat dan ook geen enkele mogelijkheid onbenut om zijn woedeaanvallen te richten op mij en daarmee ook onze fractie. Alleen…. blijven we gesterkt in de overtuiging dat we wat kunnen bijdragen tot een beter beleid in Lebbeke. Want dat heeft onze gemeente écht nodig. Het is niet zo, zoals Saeys indertijd heeft gezegd, dat onze fractie Vlaams Belang aan anti-politiek doet. Het is niet zo dat onze fractie alles afkeurt wat wordt voorgesteld op een gemeenteraad. Integendeel zelfs. Ook wij stemmen vóór nieuwe skatetoestellen, ook wij stemmen vóór noodzakelijke budgetwijzigingen, ook wij stemmen vóór aankoop van materiaal voor de brandweer, ook wij stemmen vóór verkeerswijzigingen waar het de bevolking ten goede komt, ook wij stemmen vóór een nieuwe warmwaterboiler voor het zwembad, en ga zo maar door. Feit is wel, en maar normaal ook, dat Vlaams Belang eigen standpunten heeft of een eigen visie naar voor brengt dan de andere traditionele partijen. Standpunten en een visie waar we geen duimbreed van zullen afwijken. Nooit!

Vechten we dan tegen de bierkaai? Zolang de traditionele partijen zich vastklampen aan het cordon sanitair, moéten we, en zullen we vechten tegen de bierkaai. Alleen… Vlaams Belang zal er versterkt uitkomen. Wij hebben tenslotte in de laatste dertig jaar al enkele veldslagen moeten overwinnen, terwijl de postjespakkers en samenhokkers dénken dat ze hebben gewonnen door Vlaams Belang buiten te sluiten. Alhoewel sommige Open VLD’ers uit Lebbeke stilaan anders beginnen te denken over Vlaams Belang én over Saeys als voorzitter van de raad. Alleen durft men hierover natuurlijk niet te spreken, of het zou binnenshuis moeten zijn, zonder dat Saeys het heeft geweten. Alleen… zij moeten zwijgen van en voor Saeys. Wij moeten spreken van en tegen Saeys.



Categorie: