Column

Vakbonden snuiven de wind(!) op! De kleine man is toch maar weer de dupe.

Een column door Geert De Backer

“De vakbond is er voor de kleine man” wordt nogal dikwijls met volle overtuiging door vakbondsafgevaardigden door de strot van de werknemer geduwd. Zeker nu met de sociale verkiezingen in aantocht. Echter… vakbonden kunnen de oorzaak zijn van de mindere koopkracht van diezelfde kleine man.

Bij de minste scheet (staat welomschreven in de Van Dale Groot Woordenboek) dat een werkgever laat, staan de gekleurde vakbonden aan de achterdeur van een bedrijf om de sfeer op te snuiven. Als de geur hen niet bevalt, wordt een staking georganiseerd. Indien de druk te groot is, kan de werkgever niet veel anders dan zwichten voor hun hebbelijkheden. Gevolg hiervan is de algemene stijging in alle sectoren van de loonkost voor elke werkgever.

Zo ook de lonen in bijvoorbeeld een vervoersbedrijf. Een scheet wordt gelaten, en daar staan de vakbonden weer in vol ornaat. De luisterbereidheid is ver te zoeken, een compromis kan meestal niet, en ‘de baas verdient toch al goed zijne boterham‘… zijn steeds dezelfde aspecten die terugkomen. Aangezien ‘de baas’ deze extra loonkost niet helemaal op zich wilt nemen, factureert hij deze voor het grootste deel door naar zijn klanten zoals aan een warenhuisketen. En als het nog even kan met een extra legale dieselkost wegens de veel te hoge brandstofprijzen en de stijging van andere vaste en variabele kosten. De warenhuisketen betaalt – met enig tegenwerken – deze extra kost, maar wilt het voor het grootste gedeelte ervan niet opdraaien omdat gekleurde vakbonden graag de sfeer opsnuiven. Die warenhuizen berekenen deze extra kost op hun beurt door in eetwaren e.a. die in hun rekken staan. En wie betaalt uiteindelijk na enige tijd de hebbelijkheid van diezelfde vakbond? Inderdaad… u en ik.

Natuurlijk.. het rijpingsproces van een inflatie duurt lang. De aanhoudende stakingen en andere vakbondsacties voor, en in naam van, de kleine man, de goedkope slogantaal en andere simplistische daden over een langere periode, heeft deze inflatie tot gevolg. Of moeten we het eerder het rottingsproces noemen?

Elke staking van een vakbond voor hogere lonen, resulteert in hogere prijzen in de rekken, bij bakkers, bij beenhouwers, in warenhuizen, KMO’s, enzovoort. Door de machtswellust van deze gekleurde rakkers gaat onze koopkracht er aanzienlijk op achteruit. De armen worden armer, de rijken worden rijker. En de vakbond… zij zwaaien gretig met hun handen, roepen en tieren. En voor wat eigenlijk? Om hun idealen te handhaven en ons de dupe te laten zijn?

De vakbond is er voor elke kleine man. Behalve voor de kleine Vlaams Belanger. Als dat niet iets is om fier op te zijn…



Categorie: