Column

Epidemie in Vlaanderen: islamofobie

Een column door Francis Van den Eynde

Recent is er een studie van de Katholieke Universiteit Leuven verschenen waaruit blijkt dat ongeveer de helft van de Vlaamse kiezers bijzonder negatief staat t.o.v. de islam. De reactie van de politieke klasse hierop verdient van naderbij bekeken te worden.

Men kan het fenomeen logisch verklaren zoals Wim Van Rooy in De Standaard van 29 januari: ‘Een cineast werd vermoord omdat hij zware beledigingen had geuit over het heilige boek van de moslims. (No hard feelings, zei zijn moslimmoordenaar), een Bengaalse schrijfster wordt met de dood bedriegd, moet haar land ontvluchten en vindt nergens plek meer. Een Nederlandse cartoonist wordt van zijn bed gelicht wegens ‘beledigende cartoons’ over de islam. Een Deense collega wordt voortdurend beschermd, een Frans filosoof moet onderduiken omdat hij over de islam man en paard had genoemd. Een Duitse opera wordt gecensureerd omdat er volgens moslims iets mis was met de enscenering. Een Iraanse fotografe vindt in Nederland geen tentoonstellingsruimte voor haar ‘blasfemische’ foto’s, een Japanse vertaler van Rushdie wordt vermoord, een Egyptische schrijver van grote envergure wordt door een gekrenkte moslim brutaal aangevallen en raakt ten dele verlamd, vrijdenkers in de islamwereld moeten naar Europa of naar de VS versassen.’ En Van Rooy haalt nog behoorlijk meer feiten aan.

Maar deze voor de hand liggende verklaring spreekt de mensen die het bij ons voor het zeggen hebben niet aan. De meeste politieke partijen reageerden verontwaardigd. Voor hen zijn het de Vlamingen, die in de fout zijn gegaan. Of wat dacht u? Ondanks de negatieve reactie van een groot deel van de bevolking wil men absoluut blijven pleiten voor economische migratie en wil men de mening van de bevolking over de islam via onderwijs en informatie aanpakken en ‘bijwerken’.

Zouden deze politici, die nochtans voor zichzelf het monopolie op democratie opeisen, nu echt niet beseffen dat ze niet verkozen zijn om de mensen her op te voeden, maar wel om een beleid dat rekening houdt met wat hun kiezers denken en voelen, te voeren?

Maar ze zijn in dit bedje nog erger ziek. Ze hebben een naam willen geven aan de negatieve hoduing van de bevolking t.o.v. de islam. Namelijk: islamofobie.

Een fobie is, zoals u wel weet, een ziekte (denk aan claustrofobie, een ziekelijke angst om opgesloten te zijn). Het gaat hier dus volgens hen niet over het tegenspreken van een politiek standpunt, maar wel om het uitroeien van een epidemie die blijkbaar de gedachtegang van vele mensen heeft aangetast. Voelt u het totalitair angeltje in deze redenering zitten? Doet dit u ook denken aan een vrij recent verleden? Aan de Sovjet-Unie van de jaren 60 en 70 b.v. waar mensen die anders dachten dan wat de partijlijn voorschreef als krankzinnigen werden beschouwd en in dito instellingen werden opgesloten? Bij ons zijn we nog niet zo ver, maar we zijn toch al een eindje onderweg.

Stel u voor dat wij van al de aanhangers van de multicul die allemaal regelmatig uiting geven aan hun grote angst voor ‘rechts’ zouden beweren dat zij aan dextrofobie (een irrationele angst voor wat zich ‘rechts’ bevindt) zouden lijden. Je zou nogal wat horen.

Maar ze mogen gerust zijn. Wij zouden dit weliswaar wel eens al lachend kunnen zeggen, maar nooit menens, want dan zouden wij hun stijl en methodes overnemen en dat kan niet en dat willen we niet.

Het enige antwoord dat we echt van uit het diepste van ons hart kunnen geven aan de mensen die ons van islamofobie beschuldigen luidt: leve de vrijheid en dus leve het vrije denken!

http://www.francisvandeneynde.org/





Categorie: