Column

Deel 2 van een Kroniek van een aangekondigde moord!

Een column door Het Bestuur

We gaan terug tot 8 oktober 2000: het toenmalige Vlaams Blok haalt een verpletterende overwinning. Overal in Vlaanderen schittert de partij. De traditionele partijen worden (on)gemeend hard afgestraft. Gevolg: enkele dagen na de verkiezingen krijgt het Vlaams Blok een deurwaarder over de vloer. Via z’n vzw’s wordt het Vlaams Blok voor de rechter gedaagd.

Het Leman-Centrum en de Liga voor de Rechten van de Mens eisen een schadevergoeding van 50.000.000 oude franken. Dit op basis van allerlei publicaties en citaten van het toenmalige Vlaams Blok.

De totale vernietigingsoorlog van het Belgische corrupte regime tegen onze partij was begonnen.

Eerste ronde, eerste overwinning! Het Centrum en de zogenaamde Liga houden hun pleidooien. De ene zegt dat het zeker niet om een politiek proces ging terwijl de Liga dit enkele maanden daarvoor wel had vernoemd!
Volgens de rechter in eerste aanleg is dit wel degelijk een politiek proces en verklaart zich onbevoegd. 0 – 1 Vlaams Blok.

Tweede ronde, tweede overwinning! Via zijn vzw’s staat het Blok opnieuw voor de rechter. Het Hof van Beroep treedt de stelling van het Blok bij dat het om een politiek misdrijf gaat en verklaart zich onbevoegd. 0 – 2 Vlaams Blok.

Derde ronde, derde overwinning! Johan Leman tekend Cassatieberoep aan tegen het vorige vonnis. Cassatie is van oordeel dat het vorige proces slecht gemotiveerd was. Gevolg: het proces moet worden overgedaan. Ditmaal voor het Hof van Beroep in Gent. 0 – 3 Vlaams Blok.

Vierde ronde, uitstel is geen afstel. De Gentse procureur-generaal laat weten dat de zaak tegen het Blok pas in 2005 zal hernomen worden. 1- 4 Vlaams Blok.

Vijfde ronde, de veroordeling. 21 april 2004. Het Hof van Beroep (het Gentse VLD van Verhofstadt (?), maar dit ter zijde) veroordeeld onze partij.
Bij aanvang van het proces werd onmiddellijk duidelijk dat de rechters politieke marionetten van de Belgische regimepartijen zijn. Een klein voorbeeld: een neutraal artikel over de besnijdenis van de vrouw in de islam en de vaak onmenselijke behandeling in de allochtone gemeenschap, komt volgens de rechter neer op “ het aanzetten tot vreemdelingenhaat “. Deze rechter kent de wereld van op zijn troon en aanschouwt enkel zijn zaal.
5 – 4 voor de corrupte Belgische regering. In het Belgische apenland kan écht alles. Eindelijk is het Belgische establishment in zijn opzet geslaagd: de enige Vlaamse-nationale én grootste partij is een verboden organisatie geworden.
De achterliggende bedoeling was niet het bestraffen van racisme maar wél het treffen van een groeiende partij in haar werkingsmiddelen, verkiesbaarheid en tenslotte in haar bestaan. Het proces was reeds op voorhand verloren. De politieke bedoeling lag er zo dik bovenop, dat een rechter dit moést gezien hebben. Anders is deze stekeblind.

In deel 3 hebben we het over de scheiding der machten en onze rechtvaardige rechters.
Eén citaat: “ Al wat gezegd wordt over de scheiding der machten, is pure hypocrisie: de politiek heeft het gerecht de middelen aangereikt én de inspiratie voor de aanklacht tegen het Vlaams Blok geleverd. Voor de rest kwam het er enkel op aan een rechter te vinden die aan de kwestie wou beginnen.”
(Journalist Luc Van der Kelen in Het Laatste Nieuws van 10 november 2004)



Categorie: