Column

De bronnen van de chaos

Een column door Gerolf Annemans

Gisteren schreef ik deze column net voor het ontslag van de regering. Ondertussenvolgen de zaken elkaar snel op. Niettemin blijven deze beschouwingen ten aanzien van de Franstaligen geldig. Tegen de zitting van donderdag zouden ze een en ander best eens in overweging kunnen nemen...

maandag 26 april 2010

Na de Conferentie der Voorzitters van vanmiddag toch even voor de geachte lezers hier een paar bedenkingen (*)

Voor het eerst in meer dan twintig jaar ervaring in die Conferentie : over de hele lijn een klare en heldere Vlaamse/niet-Vlaamse scheidslijn. Er is nu ondanks een laatste poging van de Franstalige fractievoorzitters om de zitting donderdag af te gelasten een zitting, aan het begin waarvan er een proceduredebat en een stemming komt over de vraag of er een stemming komt over BHV. Althans: voorlopig is dat zo.

Hopelijk zien de Franstaligen tijdig het volgende in :

1. BHV is geen onrecht hen aangedaan en dat nu "evenwichtig" zou moeten worden doorgevoerd, met toegevingen langs Vlaamse kant. Het is een logisch rechtzetten van een fout, een onrechtvaardigheid uit het verleden. Het is al ettelijke keren "betaald" ondermeer in het compromis over de taalgrens. En in feite ook door de meer dan 40 jaar lange periode waarin de Franstaligen ten onrechte van de voordelen van die onrechtvaardigheid konden genieten.

2. De toegevingen van het schema Dehaene zijn dus niet "redelijk" of "in zekere mate aanvaardbaar" of "een gespreksbasis": ze zijn aberrant want zij doen de splitsing gewoon teniet.
Onaanvaardbaar. Schandalig. (Details later)

3. Het dossier BHV is een "clear cut". Het is helder als pompwater. Voor BHV is dus geen "onderhandelde oplossing" mogelijk. Wie langs Vlaamse kant een "eerbare" onderhandelde oplossing mogelijk acht (ondermeer Marianne Thyssen verkeert in die merkwaardige toestand), geeft blijk van een gebrek aan kennis van het dossier.

4. Langs Franstalige kant moet men inzien dat een stemming onvermijdelijk is en het gevolg van het proberen tegenhouden ervan is met het vuur van de chaos spelen.

5. Er is dus maar 1 oplossing : de Franstaligen moeten inzien dat ze dit moeten doorslikken, dat ze gegokt hebben en verloren. Ze moeten geen vertragings- en zeker geen blokkeringsmanoevers uitspoken maar ze moeten inzien dat het "game over" is. En vervolgens moeten ze hun wonden likken.

Ik doe dus beroep op het verantwoordelijkheidsgevoel van de Franstaligen. En ik zeg hen: geef het op! Laat ons door en meer nog : werk mee aan een snelle splitsing zodat de wettelijkheid en de grondwettelijkheid van de hieropvolgende verkiezingen niet in het gedrang komt.

Het alternatief namelijk de institutionele chaos die dan wenkt aan de horizon is voor radicale Vlamingen als ikzelf geen ramp. Integendeel : het zou zelfs een bevrijding zijn.
Maar het vermijden van die chaos is nu een taak van de Franstaligen. En om een stap opzij te zetten is geen timing, en ook geen deadline vandoen. Dat kan onmiddellijk gebeuren.
Aan hen dus de keuze.

Gerolf Annemans

www.gerolfannemans.org

(*) Vermits de meeste media buiten de direct betrokken machtspartijen enkel nog de N-VA aan bod brengen, zelfs meer nog dan hun (ook nog altijd erg geliefde) SP.a.




Categorie: