Column

Deel 4 van een Kroniek van een aangekondigde moord!

Een column door Het Bestuur

Het is niet overdreven als we stellen dat het Vlaams Blok-arrest een voorbeeld is van pseudo-rechtspraak, die met het spreken van recht niets te maken heeft.

Twijfels over een eerlijk verloop van het proces moest vermeden worden. Na het arrest probeerden de traditionele partijen hun vreugde, met moeite, niet al te luid van de daken te schreeuwen. Dit arrest kwam de politiek goed uit. De pers juichte luidkeels. Het was een dik arrest en dus een goed arrest…

Naderhand zou blijken dat sommige media zich hebben laten leiden door hun enthousiasme tégen het Vlaams Blok. Was dit arrest dan wel een goed arrest? Hadden ze niet teveel in hun eigen vingers gesneden?
Puur juridisch valt er heel wat aan te merken op de bewuste uitspraak van de afhankelijke rechters van Gent.

Het overgrote deel van het debat ging over de vraag of dit al dan niet een politieke afrekening was. Men stelde dat de slagzin ‘eigen volk eerst’ reeds een racistische uitspraak was. Blijkbaar is het verkiezen van de eigen cultuur en gemeenschap boven een andere een misdrijf. Het Vlaams-Nationalisme, en elke andere vorm van vaderlandsliefde is een misdrijf geworden.

Natuurlijk was dit een politiek proces. Onze rechtspraak kent zéér zeker het begrip ‘politiek misdrijf’. Dit is een misdrijf dat door zijn aard zozeer is verbonden met de politieke context, dat het niet los daarvan kan beoordeeld worden. Daarom vertrouwt de wet dat toe aan het Assisenhof, zodat burgers kunnen oordelen.

Ten allen prijze moest vermeden worden dat het toenmalige Vlaams Blok zou worden verwezen naar het Hof van Assisen. Ook daar heeft de wetgever wat op gevonden. Het zogenaamde ‘racisme’ werd aan Assisen onttrokken en ‘gecorrectionaliseerd’.

Het Vlaams Blok werd veroordeeld wegens racisme en zogenaamde ‘haatcampagnes’ tegen de allochtone bevolking, inzonderheid tegen de Turken en Noord-Afrikanen. Dit op basis van pamfletten en allerhande publicaties. Nochtans werd het argument dat het zou gaan om een persmisdrijf door de beroepsrechters flagrant van tafel geveegd.

Nog straffer is het feit dat het Vlaams Blok werd veroordeeld op grond van citaten die noch in de dagvaarding, noch tijdens het proces zijn aangevoerd.
Dit is juridisch hoogst bedenkelijk.

Het arrest van Gent stelt dat het Vlaams Blok aanzet tot vreemdelingenhaat en de bevolking probeert warm te maken voor discriminerende maatregelen.
Volgens de rechters is het dus nooit de bedoeling geweest van het Vlaams Blok om de bevolking te informeren. Men heeft dit nooit feitelijk kunnen bewijzen. Begrijpen wie begrijpen kan.

De traditionele partijen en het Centrum-Leman hadden een zondebok nodig voor het verdoezelen van hun mislukte integratiebeleid. Welke andere partij dan het Vlaams Blok kan dit wezen?

Opmerking van dhr. De Man: “ Als het Vlaams Blok werkelijk systematisch en eenzijdig heeft aangezet tot vreemdelingenhaat, dan is het in zijn opzet zelfs deerlijk mislukt. Het zijn niét de Vlamingen die van rassenhaat hebben blijk gegeven.”

Deel 5: de aanslag op de vrije meningsuiting.



Categorie: