Column

deel 5 van een kroniek van een aangekondigde moord!

Een column door Het Bestuur

Dit deel beginnen we met het Artikel 19 uit de Universele Verklaring van de Rechten van de mens, zijnde:
“Eén ieder heeft recht op vrijheid van mening en meningsuiting. Dit recht omvat de vrijheid om zonder inmenging een mening te koesteren en om door alle middelen en ongeacht grenzen inlichtingen en denkbeelden op te sporen, te ontvangen en door te geven.”

Twee ‘martelaren’, nl. Pim Fortuyn en Theo van Gogh, werden in koelen bloede afgemaakt. Vermoord omwille van hun overtuiging. Bij Fortuyn kwamen de kogels van links, bij van Gogh werden ze ‘afgevuurd’ door een jonge en fanatieke moslim van noord-afrikaanse afkomst. Deze sneed op rituele wijze nog eens de keel over van het slachtoffer en stak met een mes een testament in het lichaam.

Van Gogh was te ver gegaan met het uiten van zijn mening. De kreet “ hij heeft het zelf gezocht” was niet uit de lucht.

Journalisten alom prezen de persvrijheid en de vrijheid van meningsuiting. “ De vrije meningsuiting, hoe irritant ook, moet tot elke prijs verdedigd worden.”

Vrije meningsuiting en multiculturalisme gaan niet echt goed samen. Pim Fortuyn en Theo Van Gogh bekochten hun ongezouten mening op de minder fraaie trekjes van de multiculturele samenleving en de islam met hun leven.

In eigen land blijven de wapens, voorlopig toch, nog in de schuif liggen. Voor hoelang nog? De Belgische regering zet de vrije meningsuiting op de helling met het voeren van politieke processen tegen de grootste partij van het land. En zoals partijvoorzitter Frank Vanhecke het verteld: “ De wapens verschillen, maar het blijft wèl een aanslag.”

Nee, de vrije meningsuiting is geen blanco cheque en geen vrijbrief voor het beledigen van bevolkingsgroepen. Maar, zoals een Nederlandse commentator onlangs schreef: als de gemeenschap met de langste tenen straks zal bepalen wat er nog gezegd mag worden, zijn we nog verder van huis….

Zijn er grenzen aan de vrije meningsuiting? Zo ja.. spreekt men dan van een totalitair of dictatoriaal regime? Zo nee.. spreekt men dan over democratie? Een overheid die telkens het vermeende ‘racisme' aangrijpt om de vrije meningsuiting aan banden te leggen is geen democratische overheid meer, maar één en al hypocriete instelling.
Vandaag stelt men dat de vrijheid van meningsuiting moet beperkt worden tot in een democratie tolereerbare mening. Dat is fout, want juist daar begint de vrijheid van meningsuiting.

We mogen niet toestaan dat meningen, uitingen,… onder geweld, zoals heden het geval is, niet meer kunnen worden gezegd. Ook stommiteiten, overdrijvingen en brutaliteiten behoren hiertoe.
Het Vlaams Belang heeft nooit of te nimmer, in meer dan 25 jaar, opgeroepen tot geweld. Wel tot dialoog.

Gedachten, standpunten en meningen mogen nooit strafbaar zijn in een democratie.

Om af te ronden willen we nog meegeven dat het omstreden ‘Blok-arrest’ wel eens verstrekkende gevolgen zou kunnen hebben. Zo vroeg een bezorgde lezer zich in een krant af of het nog toegelaten was om zich uit te spreken tegen de toetreding van Turkije tot onze Unie. Of maakt men zich dan ook al schuldig aan ‘racisme’?

Enkele citaten:
“ De vrees bestaat dat de vrijheid van meningsuiting op sluipende wijze verder in de verdrukking zal komen. Vandaag gaat het zogezegd om uitingen van racisme en xenofobie. Wat zal het morgen zijn?”

“ In een democratie horen meningen vrij te zijn, ook als ze ons niet zinnen. De enige rechters die daarover hebben te oordelen, zijn de kiezers. België dreigt nu de reputatie te krijgen van een land waar de vrije meningsuiting in gevaar is.”

Deel 6: De uitschakeling van de Vlaams onafhankelijkheidspartij.



Categorie: