Column

Excuses voor mijn één-mans-optreden? Dat nooit!

Een column door Geert De Backer - Lijsttrekker

Nooit in mijn prille politieke ambities heb ik dit meegemaakt. Ruzie, verwijten, roepen en tieren, elkaar afsnauwen, de meest smerige opmerkingen, en ga zo maar door. Dat was de hoofdbrok tijdens de gemeenteraad van donderdagavond 01/06/06. De gemeenteraadsleden zijn blijkbaar sinds geruime tijd de linkse en rechtse pedaal kwijtgespeeld. De linkse kant van de raadstafel hoort men niet, de andere kant hoort men teveel. En in het midden kan men zijn gemeenteraadsleden niet meer in de gelederen houden. Proficiat meerderheid. Proficiat College van Burgemeester en Schepenen. En proficiat oppositie.

Alle agendapunten verdwenen in het niets bij het aanschouwen van dit desastreus toneelstuk. Politiek is als een muziekinstrument dat moet worden bespeeld door competente muzikanten en niet door een bende losgelaten prairiewolven.

Het viel op dat een paar gemeenteraadsleden er niet waren, dat anderen te laat toekwamen en dat het een komen en gaan was van gemeenteraadsleden tijdens de zitting. De meeste kwamen niet verder dan de cafetaria naast de raadszaal. Daar bleek het blijkbaar interessanter te zijn. Alle aanwezigen hoorden de cafépraat beter dan wat er werd besproken rond de raadstafel. Na enige tijd was zelfs dhr. Tirez niet meer te bespeuren.

Op het moment dat men denkt dat de storm wat is geluwd, steekt de burgemeester nog een tandje bij. Bijsteken kan je letterlijk als figuurlijk opnemen. Een paar steken gingen (weeral) richting Dendermonde uit, een paar andere hevige steekwonden kreeg de oppositie en nog een paar messen vlogen richting dhr. De Mol.
Nog een geluk dat de burgemeester zijn befaamde en gesmaakte woorden ‘populist’ en ‘dossierkennis’ niet zoveel liet vallen als toen op het debat in 2005. Want dit waren de woorden die hij toen naar mijn hoofd slingerde in het bijzijn van een 50tal aanwezigen. Beste burgemeester, ik ben misschien een populist zonder dossierkennis, maar dan wél een populist mét mensenkennis. Daar waar uw kennis in dossiers blijft steken, vergaar ik kennis vanuit de bevolking. En dat kan u niet waarmaken. En naar wat blijkt, ook uw ganse gemeenteraad niet.

Stilaan begon ik deze totaal wansmakelijke toneelvoorstelling beu te worden. Dit is niet wat de mensen en ikzelf van de politiek verwachten. Deze vertoningen zijn niet de weerspiegeling van een goed draaiend bestuur voor Lebbeke. De gemeenteraad zit en werkt volledig naast de kwestie. Laat ons stellen dat lijkenpikkerij en stemmenmakerij schering en inslag zijn geworden. Zelfs schepen F. De Ridder (VLD) verweet enkele afwezigen van alles en nog wat. Dhrn. Tirez en Dewael (ex-VLD’ers) waren kop van jut. Zelfs al hebben zij waarschijnlijk wat op hun kerfstok, dan nog moeten zij zich kunnen verdedigen. Lafheid troef bij deze schepen.

Omstreeks 22.00u kondigde de burgemeester een kleine pauze aan. Een verademing voor iedereen. Maar niet voor mij. Het gevoel van neerslachtigheid overweldigde me. Spontaan stond ik recht en vertelde aan iedereen in de zaal hoezeer ik me wel schaamde voor deze vertoning. Blijkbaar ging iedere aanwezige met me akkoord. Iedereen, zonder uitzondering, knikte bevestigend. Iedereen schaamde zich voor deze belachelijke escapades, voor deze meest zelfverklaarde correcte politieke karikaturen. Toen richtte ik me naar de gemeenteraadsleden en sprak hen aan: “ Jullie moesten je schamen. Er is vanavond geheel niets constructiefs op tafel gelegd. Ik schaam me voor jullie gedrag” Geen antwoord. Wat natuurlijk te verwachten was.

Op het moment dat ik mijn spontane één-mans-optreden eindigde stapte VLD-gemeenteraadslid E. Pissens voorbij mij en riep opgetogen: “ ik ben wel fier om Lebbekenaar te zijn.” Natuurlijk zal dit zo wel zijn. Zij kan niet anders zeggen. De VLD-top zal haar anders wel op het matje roepen. Is het niet, kleine Verhofstadt?
Moet ik er wel nog bij vermelden dat deze politica voor een groot deel van de gemeenteraadszitting niet was geïnteresseerd in hetgeen er werd verteld. Regelmatig was zij aan het tateren met haar buurvrouw van twee stoelen verder. Blijkbaar heeft ze niet opgemerkt dat er net onder haar neus een microfoon stond. De ergernis droop van enkele gezichten bij andere gemeenteraadsleden en aanwezigen. Weeral getuigend van een laag niveau?
Terwijl ik verschillende keren had gemeld dat ik me schaamde om als inwoner van Lebbeke het College van Burgemeester en Schepenen te moeten aanschouwen, vroeg zij in het openbaar of ik uit Buggenhout kwam. Of hoe het niveau van sommige gemeenteraadsleden zeer laag ligt.

Het was écht niet meer om aan te zien. Achteraf is onze penningmeester, Pierre Buytaert, ook vertrokken. Hij vertelde me dat sommige andere aanwezigen zijn voorbeeld hebben gevolgd en dan ook maar zijn vertrokken.

Excuses voor mijn escapade zal ik nooit geven. Excuses van deze gemeenteraadsleden zal ik ook nooit aanvaarden.





Categorie: