Nieuws

Campagne Vlaamse Staat.

Of België nu al dan niet op zijn laatste benen loopt, dan wel of het toch nog een tijdje gaat duren: belangrijk is vast te stellen dat het alsmaar slechter gaat. Vlaams Belang heeft het altijd al voorspeld. Het zal steeds moeilijker worden om nog een federale Belgische regering te vormen.
Dat komt omdat de Franstaligen geen voordeel meer zien in een België waar ze niet volledig hun zin krijgen. Dus: ofwel krijgen ze altijd hun zin, zoals onder de regeringen Verhofstadt het geval was, met een VLD die voor Onkelinx en Di Rupo altijd meteen plat op de buik ging. Ofwel blokkeert het systeem. Er is géén tussenweg. Als Vlamingen hun rechten willen, een rechtvaardige verdeling willen en hun been stijf houden, dan zal de Belgische constructie onhoudbaar zijn. De Franstaligen zullen België dan doen barsten. België kan alleen bestaan zolang Vlamingen halfslachtige oplossingen aanvaarden en datgene waar ze recht op hebben, uitstellen tot later.

Zolang Vlaanderen de tekorten, de misbruiken en soms ronduit de luiheid bijpast, zal er in Wallonië niks veranderen. Bij de centenkwesties komt iets dat wellicht nog belangrijker is. Vlaanderen zou een aantal dossiers anders willen oplossen om zijn eigen mensen beter te kunnen dienen en om zijn welvaart in de toekomst veilig te stellen. Maar omdat het nog altijd Belgische bevoegdheden zijn, kan er niets ten goede worden aangepast.
De overkant is het er namelijk niet mee eens. Een andere kijk op loonlasten, op tewerkstelling, op vennootschapsbelastingen, op gezondheidszorg en gezinsbeleid: het kan allemaal niet. Omwille van de centenkwestie wil Franstalig België daar niet aan raken. Maar die zaken moeten nu eenmaal worden gemoderniseerd. Daarom werden ze in de vijf resoluties van het Vlaams Parlement aangeduid als dringend te splitsen. Dringend is veel gezegd. Het is nu straks 8 jaar geleden en nog is een deftig gesprek erover uitgesloten.

De laatste weken zijn opnieuw een aantal spectaculaire nieuwe cijfers bekend geraakt die een scherp licht werpen op hoe België functioneert. De opbrengst van de verkeersboetes komt voor nauwelijks 16% uit Wallonië. Maar de verdeling van het fonds van verkeersboetes is een Belgische bevoegdheid. Op die manier kunnen meer dan 38% van de opbrengsten naar Waalse gemeentes versluisd worden. Ruim meer dan het dubbele dus van wat er aan hun kant wordt ingebracht. Ander voorbeeld. Uit een vraag van senator Buysse van het Vlaams Belang bleek dat het ziekteverzuim bij de postbeambten in Wallonië veel hoger ligt dan in Vlaanderen en in Henegouwen nagenoeg het dubbele is van in West-Vlaanderen.
De kostprijs van dit ziekteverzuim wordt bijgepast uit de nationale pot. Dit zijn enkele recente
voorbeelden. Maar eigenlijk zijn overal waar er nog Belgische bevoegdheden zijn, de verschillenonverklaarbaar en onrechtvaardig groot.

Jaren is het nu al geleden dat Leterme en zijn Vlaamse regering aankondigden de splitsing Brussel-Halle-Vilvoorde “onverwijld” te zullen oplossen. Maar ofwel viel de regering ofwel gebeurde er niets. Dus gebeurde er al die tijd niets. Franstaligen dreigden jarenlang met van alles en nog wat. Die splitsing van B-H-V neemt nochtans geen rechten af van de Franstaligen in de Vlaamse Randgemeenten, de zogeheten Gordelgemeenten. Er wordt enkel een einde gesteld aan het ongrondwettelijk privilege dat toelaat dat Waalse en Brusselse politici in Vlaanderen stemmen kunnen halen, terwijl het omgekeerde onmogelijk is. Het is dan ook onaanvaardbaar dat Vlaamse politici een compensatie of een prijs zouden aanvaarden voor die splitsing. Onze Gordel is geen pasmunt.


Klik hier voor de bijlage.