Nieuws

De jager opgejaagd

Dedecker is aangeschoten wild als we al die schreeuwen van verontwaardigde partijvoorzitters en krantencommentatoren vandaag in de kranten lezen.

Niets dat Dedecker evenwel liever heeft dan in die hoek van de tatami te worden gedrongen om vandaar uit te kunnen uithalen naar alles en iedereen die ooit eens voor zijn voeten is gaan lopen. Rancune is de ziel van Lijst Dedecker. Zoveel mag ondertussen duidelijk zijn.

Want, vergeten we vooral niet dat toen Zjan-Marie nog bij VLD actief was, hij zich niet bepaald liet opmerken als baggeraar van zwaar vervuild politiek slib. Hij kon moeilijk ook anders, hij zat toen mee in de partij van de sluikstorters.

Omdat hij zich om persoonlijke carrièreredenen bij zo wat iedereen onmogelijk had gemaakt, restte hem enkel nog een egostrelend eigen politiek project: een echte politieke partij genoemd naar de stichter ervan. En van dan af zou hij de anderen eens laten zien wat hij allemaal in zijn mars heeft. Zelf eigenlijk niet zoveel, maar bij LDD lopen ze permanent de rioolleidingen af op zoek naar vuilspuitende lekken. Meer nog, veel moeten ze er niet voor doen. De lekken spuiten hun rioolvocht spontaan zelf in de richting van LDD. Het regent er tips, weetjes en klachten van misnoegden allerhande. Niet dat daar per definitie iets verkeerd mee is. Als mensen met een ei zitten en ze krijgen het niet gelegd, waarom zouden ze dan niet proberen langs andere kanalen dan de strikt gerechtelijke gehoor proberen te vinden. Alleen is na meer dan een jaar gebleken dat JMDD wel al veel schandalen heeft aangekondigd, maar dat à la limite nog niet zo overdreven veel is naar boven gekomen.

Bovendien, de zaak De Gucht en privé detective indachtig, is het zonder twijfel zo dat veel minder dan het achterhalen van de waarheid en de strijd voor een propere politieke moraal, wraak op vroegere politieke medestanders de drijfveer is achter al zijn streken. Daar – los van een aantal fundamentele ideologische verschillen – onderscheidt zich LDD dan ook fundamenteel van die andere grote oppositiepartij rond dewelke een cordon ligt: een maatschappelijk project, m.a.w. een project voor de inwoners van een onafhankelijk Vlaanderen. Het LDD-project daarentegen is geen maatschappelijk project, maar een persoonlijk project. Dat verklaart waarom ideologische samenhang dan ook niet verzekerd, noch vereist is binnen LDD. Dat verklaart meteen ook waarom het bij de jonge partij van Dedecker van meet af aan een komen maar vooral ook gaan is van misnoegden. Met groeipijnen heeft dat als zodanig weinig te maken. Uitgerekend een misnoegd LDD’er zou aan de basis liggen van het uitlekken van Dedeckers detective onderzoek naar de De Guchts. Van uw ‘misnoegde’ ex medestanders moet ge het hebben JMD.

Benieuwd overigens wat het boek “De Buffel” dat vorige week werd aangekondigd over het doen en laten van Jean-Marie zal onthullen. Een onderzoeksjournalist zou daarin beweren dat Jean-Marie vooral niet de witte ridder is, waarvoor hij zich zo graag voordoet. De rode draad in zijn leven als bedrijfsleider zou zelfs net dat zijn waar Dedecker zo beweert ‘geschokt’ door te zijn: belangenvermenging.

Tenslotte herinneren we er nog even aan dat Jean – Marie in een interview met het weekblad Knack enkele weken geleden liet optekenen hoe hij de politieke toekomst zag: 'Het VB is en blijft uitgesloten van het bestuur. Ik denk dat we naar een coalitie van Lijst Dedecker met CD&V en Open VLD moeten.' (Knack 3/2/2009). Zou het kunnen dat de zogenaamde ‘propere – handen - politiek’ van LDD misschien toch niet echt het ultieme doel is?