Nieuws
De verjonging van Brussel
21 januari 2010
Brussel zit met een demografisch probleem. Tenminste als we socialistisch minister Pascal Smet mogen geloven. Het aantal geboortes ligt in de hoofdstad behoorlijk hoog; Brussel verjongt. Yippie, hoorde je Smet denken. ‘Verjongen’ betekent meteen: nood aan voldoende onderwijsaanbod. En dus was er voor de inmiddels Vlaamse minister Smet (hij was enkele jaren geleden Brussels minister) reden om daarbij met de vinger naar Vlaanderen te wijzen, kwestie van dat wingewest van Belgistan nog maar eens tot de verantwoording te roepen over de gebrekkige investeringen in het Brusselse onderwijs. Want – aldus Smet – de Brusselse jongeren van vandaag gaan morgen voor het pensioen van die vergrijzende Vlamingen werken, dus moeten de Vlamingen nu massaal in Brussel investeren. Het is als het ware een morele plicht die men zelfs uit welbegrepen eigenbelang moet nakomen.
Tot daar het deel onzin dat u kon beluisteren op het Radio 1 programma ‘De Ochtend’.
Brussel verjongt inderdaad. Maar wat is daarachter de echte realiteit? Welke mensen denkt u dat er voor die snelle demografische uitbreiding van Brussel zorgen, zodat extra betaalbare woongelegenheid en ook extra onderwijsvoorzieningen zich zouden opdringen? Denkt u dat het over een groep gaat die veel bijdraagt tot de financiering van de maatschappij die op haar beurt in de middelen zal moeten voorzien om onderwijsinstellingen, huisvesting en zoveel meer te financieren? Denkt u dat het over een groep gaat die veel bijdraagt aan de betaalbaarheid van uw pensioen? Deze vragen stellen, is ze meteen beantwoorden.
Het is inmiddels genoegzaam bekend dat de progressieve elitaristen graag de zogenaamde ‘sociologische realiteit’ als stinkende dweil gebruiken om u, naïeve Vlaamse belastingbetaler, mee om de oren te slaan. Wie verantwoordelijk is voor bepaalde evoluties die steevast tot maatschappelijke problemen aanleiding geven, zij het onderwijsproblemen, criminaliteit, huisvesting etc. is al even genoegzaam bekend.
Als u vandaag in de
rand rond Brussel nauwelijks nog betaalbare huisvesting vindt, bedenk dan dat het diezelfde progressieven zijn die ervoor hebben gezorgd dat de Rand steeds meer ‘verbrusselt’ door emigratie uit de stad, wegens diverse redenen, gaande van onleefbaarheid tot onbetaalbaarheid.