Nieuws

Linkse stuiptrekkingen

Grote consternatie in het kamp van de vijanden van de Nederlandse politicus Geert Wilders die op zeer overtuigende wijze in bepaalde steden van Nederland de gemeenteraadsverkiezingen won. De afgelopen dagen hadden de krantencommentatoren en andere linkse opiniemakers in Vlaanderen het dan ook druk met het maken van vergelijkingen van de partij van Wilders (de Partij Voor Vrijheid of PVV)met de Vlaamse partij Vlaams Belang. Volgens sommigen zijn er zeer veel gelijkenissen, volgens anderen niet.

Hoeveel gelijkenissen er zijn, doet er eigenlijk allerminst toe. Dat de openbare omroep (zowel radio als televisie) het feit zelf dat een rechtse politieke partij wint, uitroepen tot politiek item waaromtrent linkse gelijkgezinden dan in de gelegenheid moeten worden gesteld om publiek hun steeds banaler wordende linkse gal te spuwen, is pas ergerlijk. Kortom als traditionele partijen of linkse partijen met de verkiezingstrofee zouden aan de haal gaan, zou er geen rode haan naar kraaien. Het zou maar normaal zijn voor het journaille. Wanneer een rechtse partij de zege binnenhaalt, staat onmiddellijk een leger pseudo-wetenschappertjes van ‘progessieve’ strekking klaar om het ‘verontrustende fenomeen van de verrechtsing van het politieke landschap’ tot op het bot te analyseren. Alsof de doorsnee kiezer überhaupt behoefte heeft aan wat het een of ander politiek-correct schrijvelaarke of ivoren–toren–menswetenschappertje van het zevende knoopsgat daarover te vertellen heeft.

Deze ochtend was het de beurt aan Geert Van Istendael, zelfverklaard notoir ‘prozaschrijver, dichter, essayist, publicist en vertaler die opgroeide in een erudiet milieu’, alsook Lex Molenaar, journalist van Gazet van Antwerpen, om vanuit hun rode lichttoren te stralen op wat er zich aan hun voeten allemaal afspeelt. Lex en Geert waren – hoewel beiden vooral ‘notoir’ in het links–zijn – het niet overal eens over de vergelijkbaarheid van de PVV met Vlaams Belang. Lex zag veel gelijkenissen, Geert veel minder. Voor Geert stond het vast dat Vlaams Belang (Blok) openlijk racistisch was, de PVV niet. Op welke grondslag de man tot die conclusie kwam, kwam bij het radio 1 journalistje niet op na te vragen. Het had nochtans interessant geweest om dat subjectief aanvoelen over de definitie van (zogenaamd) racisme in hoofde van Vlaams Belang eens te mogen onderwerpen aan ons kritische oor. Zo ver kwam het gelukkig voor Geert niet, want hoe ‘erudiet’ de man zich ook moge noemen, veel verder dan wat hakkelend vrijblijvend gewauwel kwam hij niet.