Nieuws

Selectieve verontwaardiging

Grote commotie te linker zijde over de geschonden rechten van een islamiet die naar verluidt onterecht enige tijd gedwongen op Cuba moest doorbrengen op bevel van de Amerikanen. De man, die inmiddels werd vrijgelaten overweegt sterk om de Belgische Staat daarvoor deels verantwoordelijk te stellen. Die zou middels haar diplomaten onvoldoende hebben gedaan om de man uit de hachelijke situatie te bevrijden.

Waarom grote commotie over dit verhaal? Wel, de Liga voor de Mensenrechten (van gelijkgezinden) moeide er zich mee en pleegde het wederom haar zegje daaromtrent te komen doen in de media bij monde van advocaat Jos Vander Velpen (ooit nog prominent aanwezig tijdens de klopjacht op het Vlaams Blok, tevens in naam van de mensenrechten). Vander Velpen wist ons heden te vertellen dat hij het eveneens schandalig vond wat de Guantanamogevangene was overkomen, maar vreesde dat het juridisch niet makkelijk zal zijn om de Belgische Staat (zijn broodheer tijdens het proces tegen die Vlaamse terroristische organisatie die Belgistan wil laten verdwijnen) te vervolgen. Tja, wiens brood men eet, diens woord men spreekt.

Tot daar Guantanamo. Wat is nu zo hemeltergend aan dat verhaal van die gevangene en vooral de reactie te linkerzijde op het ‘vreselijke onrecht’ dat die islamiet is aangedaan? Welnu, dat vele inwoners van dit land om geen enkele zinnige reden worden geterroriseerd in hun wijken en straten door steeds groter wordende groepen die maar niet geïntegreerd geraken en die er alles aan doen om orde en gezag te ondermijnen. Die er alles aan doen om de traditionele bewoners van diezelfde wijken en straten weg te terroriseren. Dat wordt evenwel allemaal als normaal bestempeld, omschreven als de te verwachten groeipijnen van onze prachtige ‘multiculturele samenleving’. Geen mensenrechtenactivist, die zich om het leed van deze brave belastingbetalende slachtoffers bekommert. Geen links advocaatje dat die dagdagelijkse terreur veroordeelt. Moord en brand schreeuwen over wat zich op duizenden kilometers van hier afspeelt. Schruwelen over het onrecht dat een politiek gevangene aan de andere kant van de aardkloot overkomt. Maar, in de eigen achtertuin even gaan kijken naar de multiculturele miserie van vele mensen, daarvoor hebben de zelfverklaarde ‘rechtvaardigheidsstrijders met mondiale blik’ tijd, noch goesting.