Nieuws

China-campagne Vlaams Belang

Met de nieuwe campagne van Vlaams Belang tegen de kortzichtige ultraliberale economische globalisering die ervoor kiest om onze hele Westerse productie-economie en weldra ook onze hele kenniseconomie voor een prikje aan de Chinezen te verpatsen opdat ze van ginder uit de hele Westerse economie uit de markt kunnen prijzen, slaat Vlaams Belang de nagel op de kop.

Alle discussies over de zwakke economie ten spijt, maar er is iets zeer fundamenteel mis en dat speelt zich af op wereldschaal. Vandaag moet een Europese onderneming, gereguleerd op quasi elk vlak, het proberen economisch op te nemen tegen zijn rivalen die willen vals spelen door ervoor te kiezen naar China te vluchten om aldaar aan een fractie van de kostprijs (en heel vaak van zeer slechte kwaliteit) te laten produceren wat de moedige Europese ondernemer probeert aan de man te brengen.

Dat is een feit dat even klaar is als pompwater, even waar is als een koe, even zeker is als het licht van de zon. Welnu, hoewel het logische pleidooi van Vlaams Belang als nationalistische partij, in se niet anders is dan wat zelfs mensen als Sarkozy of Merkel tegenwoordig luidop zeggen wanneer ze het hebben over het opnieuw proberen te doen groeien van een eigen Europese productie-economie, vinden ze het bij de krant Het Laatste Nieuws, bij monde van journalist en tegenwoordig wekelijkse spreekbuis van de familie Morel, Jan Segers, nodig om daar even lacherig over te doen.

Het is goed voor meneer Segers dat er nog geen persartikeltjes of commentaarstukjes uit China worden geïmporteerd zodat hij zich in zijn rolletje van journalist van een Vlaams gazetje nog niet meteen economisch bedreigd ziet, maar voor de vele miljoenen mensen in Europa die met hun handen hun brood moeten verdienen, is dat wel even anders.

De handelsbalans van de VS met China ligt al jaren uit evenwicht. Er wordt vele malen meer Chinese rommel op de Amerikaanse markt gegooid dan dat er Amerikaanse producten worden gekocht door de Chinezen. Ook dat is een feit op zich. Voor Europa is dat niet anders, maar voor mensen als Jan Segers, is dat allemaal maar wat gezwets van ‘zielige nationalistjes’ die de kansen van het groeiende China voor onze Westerse economieën maar niet willen inzien.

Kom nou, een beetje ernstig blijven.

“De domste campagne in jaren”
Chinakenner Chris Morel, vader van Marie-Rose, vond het ook – hoe toevallig – nodig om te reageren. Hij noemde het “de domste campagne in jaren”. Vanuit zijn perspectief is het dat ongetwijfeld. Zijn persoonlijke China – ervaringen hebben hem geen windeieren gelegd, zijn bankrekening is er ongetwijfeld beter van geworden. Net zoals die van die vele andere kikkers in de donkerblauwe poel die kwaken dat investeren in China ons allen zal verrijken. Ja ja, dat zal wel.

Volgens Morel “kost een VW Golf die in Shanghai van de band rolt, 8.000 euro minder dan dezelfde auto die geproduceerd wordt in het Duitse Wolfsburg. En niemand is bereid dat extra geld te betalen”.

Bent u daar wel zo zeker van meneer Morel? Een Volkswagen, BMW of Mercedes ‘made in China’, natuurlijk, daar zit de markt van autoliefhebbers echt op te wachten.

Tuurlijk zit daar niemand op te wachten, behalve een klein kliekje superrijken die zijn winsten nog meer wil maximaliseren door ons die Chinese rommel op te dringen.

“Dat onze gsm's en onze computers zo goedkoop zijn, is alleen aan China te danken.” Aan China te danken, noemt deze Morel dat. Hij bedoelt wellicht: aan de gretigheid te danken van bepaalde mensen die graag goedkope werkkrachten uitbuiten om zichzelf schaamteloos te verrijken. Hoe moreel is dat meneer Morel? Bovendien is het tegenwoordig helemaal niet zo dat de Westerse consument nog veel keuze rest. Het is niet zo dat er van elk product een Westerse variant bestaat en een Chinese en dat de consument systematisch kiest voor het goedkoopste. In vele gevallen is er gewoon geen keuze. Het wordt ons allen gewoon opgedrongen. Dat is wel iets heel anders dan beweren dat het de consument is die expliciet vraagt naar producten uit lage loonlanden. Dat soort argumentatie is van hetzelfde niveau als die van pulp – en riooljournalistjes die hun persoonlijk voyeurisme proberen te vergoelijken door het op de vraag van de lezer te steken. Alsof er ooit mensen op straat zijn gekomen om te roepen dat ze meer willen weten over de buitenechtelijke escapades, bizarre culinaire gewoontes of lievelingskleur van onderbroek van BV x of Y.

En dat alles zo veel goedkoper is geworden, is je reinste nonsens. Wie vandaag bijvoorbeeld een paar schoenen van zelfs heel bekende merken koopt, zal merken dat ze nog steeds evenveel als vroeger kosten, alleen dat ze voor nog geen € 1 door goedkope handjes zijn gemaakt. Wie wint daar bij? Zeker niet de ambachtelijke Europese schoenenfabrikant. Zeker niet de Europese arbeider.

De plicht van Europa
Nu, als Europa voor een ding goed zou zijn, dan is het wel om ervoor te zorgen dat die maatregelen worden genomen die ervoor zorgen dat de handelsbalans met de rest van de wereld wat meer in evenwicht is. Europa beschikt daarvoor over de middelen (o.a. fiscale). De lidstaten hebben op hun beurt de verantwoordelijkheid om de moedigste mensen naar Europa sturen om dergelijk beleid uit te zetten.

En het gaat helemaal niet om (achterhaald of doorgedreven economisch) protectionisme om het protectionisme. Het gaat om het verstandig verdedigen van de eigen economie, en ja, daar hoort ook een eigen stevige productie-economie bij. Men kan niet alle mensen op de Westerse tektonische platen bezig houden met nepjobs in de dienstensector of ergens parkeren in overheidsdienst en tegelijkertijd hopen dat ons sociale zekerheidsstelsel en de pensioenen betaalbaar zullen blijven.

Blinde overconcentratie op de kenniseconomie
De regeringen van dit land hebben hun mond vol van het stimuleren van de kenniseconomie. Dat is op zich goed, maar dat is verre van voldoende. Allereerst omdat niet elke werkkracht in die vorm van economie kan ingeschakeld worden en ten tweede omdat ze in de nieuwe groeilanden ook niet achterlijk zijn. Ook daar wordt massaal geïnvesteerd in kenniseconomie. Niet moeilijk, de vele technologische know-how die in het Westen de afgelopen decennia is opgebouwd en waarin miljarden zijn geïnvesteerd, zijn dankzij mensen als Chris Morel evenzeer richting China verhuisd. Wie is hier eigenlijk kortzichtig in dit economische verhaal? Wie treft er eigenlijk schuld aan de verschraling van de Westerse economieën?