Nieuws

Vlaams Belang behoudt partijfinanciering

De algemene vergadering van de Raad van State, samengesteld uit Vlamingen en Walen, is na een procedure opgestart in 2006 (!) tot de conclusie gekomen dat het Vlaams Belang zijn partijfinanciering mag behouden. Alle Franstalige partijen en de SP.a hadden een verzoek ingediend om die af te nemen, omdat het Vlaams Belang daden zou gesteld hebben die ‘kennelijk vijandig’ staan tegenover de rechten en vrijheden van het Europees mensenrechtenverdrag.

Het arrest van de Raad van State 15 juni 2011 herinnert eerst aan de wrakingen. Het Vlaams Belang liet met succes twee Franstalige rechters verwijderen wegens hun anti-Vlaams Belang-opstelling. In dit arrest blijken nog drie andere Franstalige rechters op vraag van het Vlaams Belang verwijderd te zijn omdat ze mee advies gaven over de wet die nu wordt toegepast.

Vervolgens herinnert de Raad van State aan de rechtspraak rond vrije meningsuiting, die (mede door onze partij) werd uitgelokt bij het Grondwettelijk Hof. Vrije meningsuiting geldt ook voor meningen die schokken, verontrusten of kwetsen, en alleen het daadwerkelijk aanzetten tot het overtreden van geldende rechtsnormen kan aanleiding geven tot beteugeling. Bovendien moet het gaan om ‘essentiële’ beginselen van de democratie.

Dan geeft de Raad van State wat politieke, onjuiste en niet-juridische commentaar op de toespraken van Filip Dewinter en Gerolf Annemans op een veiligheidsmeeting in Antwerpen: ‘Scherp en polemisch, getuigen allerminst van grote zin voor subtiliteit en nuance, als zodanig kunnen ze een animositeit tussen sommige segmenten van de samenleving voeden en op termijn bijdragen aan een polarisatie en een klimaat van onverdraagzaamheid’. Alsof een probleem zou veroorzaakt worden door de politicus die het aanwijst - de klassieke politiekcorrecte lulkoek.

Maar wellicht is de politieke uitspraak nodig om de Franstaligen te paaien, want dan komt de conclusie ‘dat er in de schoot van de Raad van State geen meerderheid is om de uitlatingen te beschouwen als schending van de essentiële beginselen van de democratie’. En bijgevolg gaat het Vlaams Belang vrijuit.

De zaak is een gevoelige politieke nederlaag voor de Franstaligen en de SP.a. Bovendien is een verwijzing naar ‘een meerderheid’ een uiterst zeldzaam gebeuren in de rechtspraak van de Raad, wat er dus op wijst dat Franstaligen en Vlamingen het hoegenaamd niet met elkaar eens waren. Hoe dan ook heeft de Raad van State correct recht gesproken.